ادم-بودن یا نبودن

نقل است .مسافری در بیابان برای رفع گرسنگی مقداری کمی غذا همراه داشت و مسیری طولانی.همین که نشست برای غذا خوردن اسب سواری از روبرویش رد میشد مسافر هم داد زد بفرما بفرما غذا.اسب سوار  برگشت و از اسب پیاده شد و گفت :بسیار خب. اسبم را کجا ببندم .مسافر هم مکثی کرد و گفت روی زبان من.

حالا حکایت من است و دوستم ..............................بگذریم قصد نوشتنش را ندارم ولی اینو بگم که چند روزیه علاف کاری هستم که خودم در حق خودم کردم .خود کرده را تدبیر نیست.یه

یکی از دوستام حرف قشنگی میزنه  :اگه دستشویی بلدی یاد کسی نده.شاید یه بار عجله داشته باشی میری میبینی همون طرف نشسته توش و گرفته به سرش.